آندوسکوپ ها ابزار ضروری مورد استفاده در معاینات و درمان های پزشکی هستند، نامی که هم کنجکاوی و هم دلهره را در بسیاری برمی انگیزد. در واقع، آنها برای پزشکان به عنوان "دید اشعه ایکس" عمل می کنند و به آنها کمک می کنند تا داخل بدن را "دیدن" کنند. آنها به طور گسترده قابل استفاده و بسیار ایمن هستند.
آندوسکوپ یک ابزار لولهای انعطافپذیر یا سفت و سخت است که مجهز به دوربین مینیاتوری، منبع نور و کانال عملیاتی است. می توان آن را از طریق حفره های طبیعی (مانند دهان، بینی و مجرای ادرار) یا برش های کوچک وارد بدن کرد تا به طور مستقیم ساختار داخلی اندام ها را مشاهده کند.
انواع متداول آندوسکوپ ها و مکان های قابل استفاده آنها: گاستروسکوپی برای بررسی مری، معده و دوازدهه استفاده می شود. کولونوسکوپی روده بزرگ و بخشی از روده کوچک را بررسی می کند. برونکوسکوپی راه های هوایی و ریه ها را بررسی می کند. سیستوسکوپی داخل مثانه را مشاهده می کند. آرتروسکوپی برای بررسی مفاصل مانند زانو و شانه استفاده می شود.
وظایف اصلی آندوسکوپ ها عبارتند از: اول، تشخیص، امکان مشاهده مستقیم ضایعات و توانایی گرفتن نمونه های بافتی برای معاینه پاتولوژیک برای تعیین ماهیت ضایعه (مانند التهاب، پولیپ، تومورها و غیره). و دوم، درمان، امکان جراحی های کم تهاجمی مانند برداشتن پولیپ، هموستاز و قرار دادن استنت.
در مقایسه با جراحی باز سنتی، آندوسکوپی کمتر تهاجمی است، درد کمتری دارد و بهبودی سریعتری دارد. این می تواند ضایعات را با دقت بیشتری تعیین کند و احتمال تشخیص اشتباه و تشخیص نادرست را کاهش دهد و آن را به روش ترجیحی معاینه برای بسیاری از بیماری های گوارشی و تنفسی تبدیل می کند.
