در سال 1795، پزشک آلمانی Bozzini در استفاده از آندوسکوپی با ورود از طریق حفره های طبیعی پیشگام شد. در سال 1835، Antoine Jean Desormeaux، پدر آندوسکوپی، از لامپ نفت سفید به عنوان منبع نور برای مشاهده مثانه از طریق انکسار نور توسط آینه استفاده کرد. اولین آندوسکوپ جهان در سال 1853 توسط پزشک فرانسوی Desormeaux اختراع شد. آندوسکوپ یک ابزار پزشکی رایج است که از یک بخش انعطاف پذیر، یک منبع نور و مجموعه ای از لنزها تشکیل شده است. در حین استفاده، آندوسکوپ در اندامی که قرار است مورد بررسی قرار گیرد وارد می شود و امکان مشاهده مستقیم تغییرات در ناحیه مربوطه را فراهم می کند.
اولین آندوسکوپ ها برای معاینه رکتوم استفاده می شد. دکتر لوله سفت و سختی را وارد مقعد بیمار کرد و با نور شمع ضایعات مقعدی را مشاهده کرد. این روش اطلاعات تشخیصی محدودی را ارائه میکرد، برای بیمار دردناک بود و به دلیل سختی ابزار خطر سوراخ شدن قابل توجهی را به همراه داشت. با وجود این اشکالات، معاینه آندوسکوپی همچنان مورد استفاده و توسعه قرار گرفت و به تدریج منجر به طراحی انواع مختلف و کاربردهای ابزار شد.
